سينماي ايران و جهان

كارگردان، شاعر و نويسنده كه در بولوينا متولد شد و اولين اشعارش را در سن نوزده سالگي هنگامي كه در دانشگاه بولوينا تحصيل ميكرد، منتشر كرد. طرفداري وي از كمونيست، در طي جنگ جهاني دوم، در سال 1943 باعث دستگيريش توسط آلمانها كه ايتاليا را اشغال كرده بودند شد هر چند او بعدها موفق به فرار از زندان شد و تا پايان جنگ در حومه شهر فريولي مخفي شد. در سال 1950 به رم رفت و در آنجا شروع به نوشتن اشعار، مقاله ها و داستانهايي كرد كه از فيلسوف ايتاليايي آنتونيو گرامسچي (Antonio Gramsci) تاثير گرفته بود.

فيلمهاي اوليه پازوليني مانند آكاتون (Accatone) و ماما رما (Mamma Roma) در سال 1960 و 61، تجسم همدري با دزدان، دلالان محبت، فاحشه ها و ديگر اقشار رانده شده در محله هاي كثيف رم بود. فيلمهاي ديگر او مانند مسئله (Teorema)، خوك دوني (Il porcile) به هجو رسوم جامعه پرداختند و فيلمهايي همچون انجيل به روايت متي (Il vangelo secondo Matteo)، مديا (Medea زني در افسانه هاي يوناني كه به جيسون كمك كرد) حاوي مضامين مذهبي و ادبي بودند. فيلم اوري پيدس ( Euripides نمايشنامه نويس يونان باستان) روايتگر يك تراژدي يوناني و فيلم دكامرون (decamerone ده روز كار) نيز روايتي تصويري از داستانهاي نويسنده معروف ايتاليا جيواني بوكاچو (Giovanni Boccaccio) بود.

از آخرين فيلمهاي وي ميتوان به سالو يا 120 روز در شهر فساد (Salò le centiventi giornate i Sodoma ) كه اقتباسي است از رمان ماركوس دساده (Marquis de Sade) نويسنده فرانسوي و جهنم (Inferno) از كتاب دانته نويسنده و شاعر ايتاليايي، اشاره كرد. اين فيلمها ناخشنودي پازوليني را از اصلاحات سكسي و اجتماعي كه در ايتاليا پا گرفته بود، را بيان ميكرد.

در سال 1975 پازوليني توسط يك پسر17 ساله كه مدعي آزار جنسي توسط پازوليني بود، در شهر اوستيا (Ostia) به قتل رسيد.